WELKOM
Els' Blog
En plots ben ik 61.
The world as our playground.
Roadtrip to Normandy and Brittany
A date with Anselm Kiefer
Jacqueline
Less is more
Thursday, December 19th: The benefits of being creative.
Thursday,December 12th:Shine your light
The flow of healing love.
Splitting the rock
The power of being alone with myself.
Spontaneity
?????? Questioning life ??????
Trip to Bristol
Je creativiteit laten stromen
Nature's principles
follow your deepest desires in life and experience love and joy
The benefits of community gardening
Thursday, October 24th
0 Winkelwagen

Klein geluk

50% terug aan het werk,
3 afgebakende dagen.

Eerst met veel tegenzin nu zelfs met wat spijt in het hart.

De cursisten waren blij om me terug te zien. Ze zien me ook niet graag weer gaan.

Ik kan het toch nog. Ik haal er soms zelfs energie uit, uit het lesgeven.

Op mijn nieuwe bureauplaats voel ik algauw mijn middenrif weer samenknijpen omdat de veelheid me daar weer overvalt.

Het is goed dat ik er even tussenuitga.
Ik ben tevreden met mijn keuze nu. Ik ga mijn opleiding starten en proberen zoveel mogelijk in mijn lichaam te zinken.

Handwerk, wandelingen, ochtendyoga, goeie voeding, soundhealing,.....

Stop, stop......

Het is tijd voor klein geluk.

En plots ben ik 61.

April, mijn favoriete lentemaand. Alles begint weer te groeien en te bloeien.

Er is licht, de zon schijnt, maar nog net niet te fel.

Net 61 geworden. Het jaar na het grote, onontkoombare getal ‘60’.

Toen dacht ik: Ben ik echt 60 nu? Ik voel mij helemaal geen 60.
Ik zie er natuurlijk wel ouder en ook wat grijzer uit maar de kinderlijke sprankels van passie zijn nog altijd aanwezig en sterker dan voorheen zelfs.

Nu, het jaar na 60, 61 dus lijkt het fijn om ouder te zijn.

Er moet niet meer zoveel als voorheen.

Vrijheid, innerlijke vrijheid en felle blijheid borrelen op uit de diepste diepten van mijn zijn.

Ik mag zijn wie ik ben. Ik moet niet alles meer verbloemen en nuanceren.

Ik ben rijp en wijs geworden. Wat een luxe.

Na jaren van innerlijk ploeteren, eindelijk op die steiger met zicht op de zee en op een eindeloze horizon.

Mijn nieuwe motto: ‘Het leven is een grote speeltuin met oneindig veel mogelijkheden’.

‘t Is nu of nooit. Nu, vandaag is de eerste dag van de rest van mijn leven.

Ik kan doen wat ik wil, leren wat ik wil, de kleren dragen die ik wil en ik hoef me geen snars meer aan te trekken van wat anderen wel van mij zouden kunnen denken.

Geen kinderen meer op te voeden, niets meer te bewijzen op het werk, niet mooi hoeven te zijn.

Alleen zijn, genieten, proeven, doorvoelen, doen, rusten, mijmeren,...

61 zijn is een zegen, een vrijbrief naar een ander leven, doorleefd leven. Hoeraaa!

Vragen, bedenkingen?

Je kan me nu nog bereiken op mijn oud e-mailadres:

els@iwantsomethingelse.com